Regenbogenfabrik

Regenbogenfabrik („Fabryka Tęczy”) rozpoczęła działalność jako squat: 8 maja 1981 roku trzydziestu aktywistów zajęło opuszczoną drukarnię przy Lausitzer Straße 21-22 w Kreuzbergu, w ramach szerszego ruchu *Hausbesetzer* w Berlinie, który w latach 80. stworzył dziesiątki kolektywnie zarządzanych domów. Kolektyw Regenbogen wynegocjował umowę najmu z senatem Berlina w 1984 roku i kupił budynek w 2001 roku. Do dziś pozostaje spółdzielnią samorządową. Co tu znajdziemy: kino zorientowane na queer i feministki (35mm i DCP, 60 miejsc), warsztat naprawy rowerów, który uczy również konserwacji rowerów nowo przybyłych do Berlina, mały hostel (dwanaście pokoi), który jest tańszy niż jakiekolwiek komercyjne odpowiedniki i otwarty dla podróżnych, kawiarnię i przestrzeń wystawienniczą z rotującymi wystawami. Kino jest miejscem, gdzie po raz pierwszy wyświetlano znaczną część berlińskiej kultury filmowej queer od lat 80. – wczesny Praunheim, cały wczesny Fassbinder, a także dziesięciolecia międzynarodowego kina queer przed jego mainstreamowym rozwojem. Sam budynek to mały, ceglany warsztat przemysłowy z lat 90. XIX wieku, delikatnie odrestaurowany. Dziedziniec między skrzydłami jest w dzień miejscem naprawy rowerów, a latem kinem plenerowym. Nic w tym miejscu nie krzyczy – to zamieszkana, działająca, zdecydowanie niekomercyjna instytucja, która przetrwała gentryfikację Kreuzberga głównie dlatego, że spółdzielnia jest właścicielem własnych murów. Wejście na dziedziniec, do kawiarni i sklepu jest bezpłatne; bilety do kina kosztują 5-7 euro. Stacja metra Kottbusser Tor znajduje się 400 metrów dalej. Połącz wizytę z SO36 (600 metrów na południe), aby spędzić noc w Kreuzbergu. To wciąż działające dziedzictwo queer w Berlinie – celem wizyty jest zobaczenie ciągłości, a nie upamiętnienie.