Pomnik homoseksualistów prześladowanych w czasach nazizmu

Pomnik Ofiar Prześladowań Homoseksualistów pod Nazizmem został odsłonięty 27 maja 2008 roku, sześćdziesiąt trzy lata po zakończeniu wojny. Jest to federalny pomnik Niemiec dla szacowanych 50 000–100 000 mężczyzn skazanych na mocy paragrafu 175 podczas Trzeciej Rzeszy, z których co najmniej 5 000–15 000 zostało deportowanych do obozów koncentracyjnych i zmuszonych do pracy aż do śmierci. Sam pomnik to pojedenna szara kostka betonowa – o wysokości 3,6 m, na niskim cokole, celowo przechylona pod kątem – w południowo-wschodnim rogu Tiergarten. Duńsko-norwescy artyści Michael Elmgreen i Ingar Dragset umieścili go bezpośrednio naprzeciwko Ebertstraße od Pomnika Pomordowanych Żydów Europy autorstwa Petera Eisenmana, tak aby oba pomniki znajdowały się w cichym geograficznym dialogu. W małym okienku wyrzeźbionym w jednej ze ścian, zapętlony film pokazuje dwóch mężczyzn całujących się (film jest okresowo wymieniany – obecna pętla pochodzi od berlińskiego filmowca Yaela Bartany). Sam fakt istnienia pomnika był wynikiem dziesięcioleci aktywizmu, głównie ze strony berlińskiej społeczności LGBTQ+ – w tym kampanii z lat 80. prowadzonej przez kolektyw Homosexuelle Selbsthilfe. Parlament federalny ostatecznie uchwalił ustawę w 2003 roku; konkurs na projekt trwał do 2005 roku. Był to jeden z ostatnich publicznie finansowanych monumentów, które zjednoczony Bundestag zlecił przed wstrzymaniem swojego berlińskiego programu upamiętnień. Pomnik jest bezpłatny, otwarty całodobowo i – jak większość Tiergarten – nieogrodzony. Przyjdź o zmierzchu, kiedy film wewnątrz kostki jest najlepiej widoczny. Połącz wizytę z sąsiadującym Pomnikiem Homoseksualistów, Pomnikiem Romów i Sinti po drugiej stronie parku, na spokojne czterdzieści minut spaceru po Berlinie XX wieku.