Christopher Isherwood konutu

Christopher Isherwood (1904-1986), Mart 1929'dan Mayıs 1933'e kadar Nollendorfstraße 17 numarada, Fräulein Meta Thurau'nun işlettiği bir pansiyonda yaşadı. Oradaki dört yılı — gündüzleri İngilizce öğretmek, geceleri Schöneberg'in eşcinsel barlarında dolaşmak — *Mr Norris Changes Trains* (1935), *Goodbye to Berlin* (1939) ve Van Druten'in *I Am a Camera* (1951) oyunu, John Kander ve Fred Ebb'in *Cabaret* (1966) müzikali ve Bob Fosse'nin 1972 yapımı filmi aracılığıyla Weimar Berlin'inin baskın Anglophone imajı haline gelen öyküleri ortaya çıkardı. Isherwood'un tuttuğu pansiyon odası ve 1929'daki odasının kiracısı (adını "Sally Bowles" koyduğu Jean Ross), *Goodbye to Berlin*'in büyük bir kısmının doğrudan kaynağıdır. Nollendorfstraße'deki zamanını W.H. Auden (tekrar tekrar ziyaret etti) ve Stephen Spender ile paylaştı. Genç Alman erkeklerle olan uzun ilişkileri — 1930'da Berthold Szczesny, 1932'den itibaren Heinz Neddermeyer — onu daha güvenli bir Londra edebi hayatı yerine Berlin'i seçmeye iten nedendi. Berlin senatosu tarafından 1998 yılında, ön kapının yanına mavi-beyaz seramik bir Gedenktafel yerleştirildi. Bina, sokaktan bakıldığında dikkat çekmeyen, ancak içi korunmuş beş katlı bir neo-barok apartman bloğudur; zemin katı şu anda bir dil okulu, üst katları ise özel dairelerdir. Bir ziyaret, bir kaldırım anıdır: plaketi okuyun, Isherwood'un odasının bulunduğu birinci kat pencerelerine bakın ve on dakika uzaklıktaki Eldorado'ya gitmek için geçtiği aynı sokağı düşünün. Nollendorfplatz U-Bahn 100 metre uzaklıktadır. Ücretsiz, 7/24.