Chaya Cinema

Chhaya wyświetla filmy na skrzyżowaniu Maniktala od 15 sierpnia 1934 roku, kiedy to otwarto ją filmem "Catherine the Great". Sam budynek jest żywym kawałkiem historii Kolkata: sala w stylu Art Deco na 993 miejsca, zbudowana przez rodzinę Barik, a jej nazwa – "cień" – nadana przez malarza Abanindranatha Tagore. Tutaj odbywały się głośne pokazy filmów "Pather Panchali", "Aradhana" i "Sholay". Dziewięć dekad później nadal działa na trzech zabytkowych projektorach analogowych i nigdy nie przeszła na cyfrowy; nie ma klimatyzacji, tylko wentylatory sufitowe i otwarte okna, a bilety kosztują około pięćdziesięciu rupii. Dla pokoleń gejów i biseksualnych mężczyzn z północnej Kolkata, ta ciemność znaczyła coś więcej niż tylko kino. Chhaya jest jednym z ostatnich ocalałych reliktów kultury miejskich kin jednosalowych, gdzie odbywały się "randki w ciemności", a schemat pozostaje niezmieniony: skromna widownia w dni powszednie, a następnie niedzielne pokazy kilkakrotnie większe, kiedy to sala faktycznie funkcjonuje jako miejsce spotkań. Publiczność jest lokalna, z klasy robotniczej i w każdym wieku, a wszystko dzieje się dyskretnie na parterze i na balkonie. Bądź realistą co do tego, czym to jest: podupadającą, uwielbianą starą salą, a nie licencjonowanym miejscem. Dyskrecja jest kluczowa – kina randkowe w Kolkata przez lata przyciągały uwagę policji, a to, co dzieje się w środku, jest technicznie karalne. Płać gotówką, zachowaj spokój i traktuj budynek delikatnie; niewiele takich miejsc pozostało.